مقاله


کد مقاله : 13971104167118

عنوان مقاله : بررسی زمانمندی روایت در منظومة مهرة سرخ سیاوش کسرایی بر اساس نظریة ژرار ژنت

نشریه شماره : 3 فصل تابستان 1398

مشاهده شده : 49

فایل های مقاله : 673 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 حسین رسول زاده h_rasoolzade@yahoo.com دانش آموخته دکترا

چکیده مقاله

منظومة مهرة سرخ یکی از بلندترین منظومه¬های روایی در ادبیات معاصر است که کسرایی با استفاده از شیوة روایی و اسطوره¬ای به بازآفرینی داستان رستم و سهراب می¬پردازد. از آنجایی که این منظومه خط سیر مستقیمی ندارد و همراه با تغییراتی نسبت به روایت فردوسی است، بهره¬گیری از نظریة ژنت در تفهیم این منظومه کمک شایانی به مخاطب می¬نماید. ژنت به سه نوع رابطة زمانی میانِ زمان داستان و زمان متن اشاره می¬کند که عبارت است از: 1. نظم و ترتیب 2. تداوم و دیرش 3. بسامد. نتایج نشان می¬دهد که کسرایی در عنصر نظم گرایش به زمان¬پریشی از نوع پس¬نگری دارد. این پس-نگری¬ها وسیله¬ای است برای او تا بتواند به روایت سرنوشت مختوم خویش بپردازد. در تداوم زمانی، توصیفات متعدد که شامل توصیف شخصیت¬ها و حالات آنها، فضا و مکان و زمان است، سبب شده است تا این منظومه دارای شتاب منفی باشد و زمان روایی با زمان داستان و متن –تقریباً- برابر باشد. بسامد بالای عنصر گفتگو سبب نزدیکی ساختارِ این منظومه به متنی دراماتیک شده است. این گفتگوها، علاوه بر امکانِ شخصیت¬پردازی، توانسته است بر بار تغزلی و غنایی منظومه بیفزاید. در موارد اندکی نیز با استفاده از عنصر حذف و تلخیص توانسته است از مطالب غیرضروری چشم بپوشد و مخاطب را به مطلب اصلی سوق بدهد. در مورد عنصر بسامد نیز می¬توان گفت که غیر از تکرار داستان تولد سهراب و مهره به بازو بستن او، از بسامد مکرر و بازگو خبری نیست و اغلب به صورت بسامد مفرد آمده است